کسی در باد می خواند

تو را تا اوج می خواهم

برای ناز چشمانت

چه بی صبرانه می مانم

دلم تنگ است و بی یادت

در این غربت نمی مانم

تو هستی در وجود من

تو را هرگز نمی رانم

                        ام دی آ